Unraid-calculator: bruikbare capaciteit met gemengde schijven
Inhoud bijgewerktMet schijven van 12, 8, 8 en 4 TB en één pariteitsschijf houdt Unraid 20 TB over, oftewel ongeveer 18,19 TiB. Unraid wijst de grootste schijf aan pariteit toe en telt de dataschijven simpelweg op. Ter vergelijking: klassieke RAID 5 zou met precies dezelfde schijven op 12 TB uitkomen, omdat die naar de kleinste schijf rekent. Dát verschil is de reden dat mensen met een la vol ongelijke schijven bij Unraid uitkomen.
Als Amazon-partner verdienen wij aan kwalificerende aankopen op Amazon.nl. Onze links dragen de partnertag cloudzat0a08-21. Dat kost je niets extra en verandert niets aan de prijs die je betaalt.
Unraid wijst altijd de grootste schijven aan pariteit toe. Een pariteitsschijf moet minstens zo groot zijn als de grootste dataschijf.
Dat is 20 TB zoals fabrikanten het noemen. Bij Unraid is de bruikbare capaciteit simpelweg de som van de dataschijven: er gaat niets verloren aan ongelijke groottes, alleen de pariteitsschijven zelf tellen niet mee.
Kosten om te vullen: vanaf € 1.329 voor 4 schijven (€ 41,53/TB over het geheel)
Aan pariteit toegewezen: 12 TB. Dat zijn de grootste schijven uit je set.
Waarom Unraid anders rekent
Bij RAID wordt een bestand in blokken opgeknipt en over alle schijven verspreid. Om dat te kunnen doen moet elke schijf hetzelfde stuk kunnen leveren, en daarom zakt de hele array naar de kleinste schijf. Unraid doet dat niet. Daar staat elk bestand volledig op één schijf, met een gewoon bestandssysteem eromheen, en de pariteitsschijf houdt alleen bij wat er nodig is om een uitgevallen schijf te reconstrueren.
Het gevolg is dat gemengde schijfgroottes helemaal niets kosten. Je kunt een schijf van 4 TB naast een van 20 TB zetten en beide leveren hun volle capaciteit. De enige harde eis is dat de pariteitsschijf minstens zo groot is als de grootste dataschijf, want anders kan hij die schijf niet reconstrueren.
Wat er gebeurt als het misgaat
Dit is de eigenschap die zelden goed wordt uitgelegd. Valt bij RAID 5 een tweede schijf uit tijdens een rebuild, dan ben je alles kwijt: de data stond immers verspreid over alle schijven. Bij Unraid met één pariteitsschijf verlies je in datzelfde scenario alleen de bestanden die op die tweede schijf stonden. De rest van je array is nog gewoon leesbaar, want die schijven dragen hun eigen bestandssysteem en hebben de andere schijven niet nodig.
Voor een mediabibliotheek is dat een zeer prettige eigenschap: je raakt een deel kwijt in plaats van alles. Voor onvervangbare data is het geen argument om minder zorgvuldig te zijn, want gedeeltelijk verlies is nog steeds verlies.
De prijs die je ervoor betaalt
Schrijfsnelheid. Omdat er geen striping is, schrijf je altijd naar één schijf tegelijk, en elke schrijfactie moet ook de pariteitsschijf bijwerken. Zonder cache haal je daardoor meestal niet meer dan de snelheid van één schijf, en vaak minder. Daarom draait vrijwel elke Unraid-opstelling met een SSD als cache: nieuwe bestanden landen daarop en worden later naar de array verplaatst. Lezen is wel gewoon snel, want dat gebeurt rechtstreeks van één schijf.
Een of twee pariteitsschijven
Met één pariteitsschijf overleef je één uitval volledig. Met twee overleef je er twee, en dat wordt interessant zodra je array boven een stuk of acht schijven komt of als je schijven van 16 TB en groter gebruikt: de rebuild duurt dan zo lang dat de kans op een tweede uitval in dat venster niet meer verwaarloosbaar is. Twee pariteitsschijven kosten je wel de twee grootste schijven uit je set, dus reken het hierboven even door.
Welke schijven in een Unraid-array horen
Voor de pariteitsschijf geldt: CMR, geen discussie. Die schijf wordt bij elke schrijfactie aangeraakt en bij een rebuild van begin tot eind volgeschreven, en dat is precies de belasting waaronder SMR-schijven volledig instorten. Voor dataschijven is SMR minder rampzalig dan in een RAID-array, maar we raden het ook daar af. Wat het verschil is en welke schijf het bekendste voorbeeld werd, staat bij CMR versus SMR. De schijven die we volgen staan bij beste NAS-schijven.
Unraid tegenover SHR en ZFS
Kies Unraid als je een verzameling ongelijke schijven hebt, vaak wilt uitbreiden en gedeeltelijk verlies acceptabel vindt. Kies SHR als je een kant-en-klare Synology wilt met flexibiliteit zonder een eigen server te beheren. Kies ZFS met RAID-Z als integriteitscontrole en bescherming tegen stille gegevensbeschadiging bovenaan staan en je bereid bent je vdev meteen goed op te zetten.
Over de prijzen in deze calculator
De bedragen in het koopblok komen rechtstreeks van Amazon.nl via de Creators API en worden een paar keer per dag automatisch bijgewerkt. Onder elke tabel staat wanneer dat voor het laatst gebeurde. De prijs op Amazon.nl op het moment van bestellen is de prijs die geldt.
Veelgestelde vragen
Hoeveel ruimte houd ik over bij Unraid met 12, 8, 8 en 4 TB?
Met één pariteitsschijf ongeveer 20 TB, oftewel 18,19 TiB. Unraid wijst de grootste schijf (12 TB) aan pariteit toe en telt de rest simpelweg bij elkaar op: 8 plus 8 plus 4 is 20 TB. Bij klassieke RAID 5 met dezelfde schijven zou je op 12 TB uitkomen, omdat die naar de kleinste schijf rekent.
Waarom kosten gemengde schijfgroottes bij Unraid niets?
Omdat elke dataschijf zijn eigen bestandssysteem houdt. Unraid verdeelt bestanden over schijven in plaats van ze in blokken over alle schijven te spreiden, zoals RAID doet. Daardoor hoeft geen enkele schijf zich aan te passen aan de kleinste. De enige harde eis is dat een pariteitsschijf minstens zo groot is als de grootste dataschijf.
Wat gebeurt er als er bij Unraid twee schijven tegelijk uitvallen?
Met één pariteitsschijf verlies je de bestanden op de tweede uitgevallen schijf, en alleen die. De rest van je array blijft gewoon leesbaar, want die schijven dragen hun eigen bestandssysteem. Dat is het wezenlijke verschil met RAID 5, waar een tweede uitval de hele array kost. Met twee pariteitsschijven overleef je twee gelijktijdige uitvallen volledig.
Is Unraid trager dan RAID?
Bij schrijven zonder cache wel, en merkbaar: elke schrijfactie moet ook de pariteitsschijf bijwerken, en er is geen striping die de last verdeelt. Daarom draait vrijwel elke Unraid-opstelling met een SSD als cache, waar nieuwe bestanden eerst op landen en 's nachts naar de array worden verplaatst. Bij lezen is het verschil klein, want er wordt van één schijf gelezen.
Kan ik een schijf toevoegen aan een draaiende Unraid-array?
Ja, en dat is de grootste praktische reden om voor Unraid te kiezen. Je zet de array stil, plaatst de schijf, wijst hem toe en start opnieuw. De bestaande data wordt niet aangeraakt en er wordt niets herverdeeld. Bij klassieke RAID 5 en bij ZFS is uitbreiden een operatie van uren tot dagen.
Moeten Unraid-schijven CMR zijn?
Voor de pariteitsschijf zeker. Die wordt bij elke schrijfactie bijgewerkt en bij een rebuild volledig beschreven, en dat is precies de belasting waaronder SMR-schijven instorten. Voor dataschijven is SMR minder erg dan bij RAID, omdat er niet continu overheen wordt geschreven, maar we raden het ook daar af.